Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Veel mensen verstaan onder geluk dat ze onder andere een leuke baan hebben, of dat ze financieel goed zitten, en/ of een leuke partner hebben enzxe2x80xa6 Een ander zoekt het op om als vrijgezel te blijven. De ene ziet dat geluk in veel reizen en de wereld zien. Weer een ander denkt die te vinden in het spirituele of in zijn geloof (religie) en ga zo maar doorxe2x80xa6 Als we al deze redenen zouden geloven, dan zullen we tot de conclusie komen dat ons geluk zeer sterk van externe factoren afhangt. Dat we zelf geen eigen toegevoegde waarde meer hebben behalve als we ergens bij horen of ons ergens vastklampen. We meten ons geluk aan de hand van hoe anderen ons lief hebben en aan de hoeveelheid waardering, aandacht enzovoort die ze ons geven. Hoewel deze factoren zonder meer erg belangrijk en essentixc3xable onderdelen van het leven zijn, toch kunnen we ze niet beschouwen als de oorzaken van geluk.

Gelukkig-zijn is geen tijdelijk gevoel. Het is niet iets wat je in periodes meemaakt die dan op een gegeven moment verdwijnt en dan later weer terugkomt. We moeten het namelijk niet verwarren met blijdschap. Blijdschap daar en tegen is wel tijdelijk. Ware geluk kan in feite niet van je worden afgepakt omdat het vanuit jezelf hoort te komen en het hangt niet van de buitenwereld af. Jouw zelfvertrouwen en zelfacceptatie onder andere zijn eigenschappen en gevoelens die vanuit jezelf komen. Je hoeft jezelf niet voor anderen te bewijzen en van hen complimenten te krijgen om dan pas gewaardeerd te voelenxe2x80xa6 of dat anderen je in de hemel prijzen om zelfvertrouwen te krijgen. Ook niet dat anderen eerst tegen je opkijken en respecteren om dan pas zelfrespect te voelen of dat je gedrag vertoont om al te graag in de smaak te willen vallen en op die manier van hen te horen krijgen dat je een respectvolle persoon bent.

Al deze eigenschappen en gevoelens dienen vanuit jezelf te komen en die bereik je door zelfontwikkeling en door introspectief te zijn. Het doel is om harmonie te vinden tussen je gevoel en je verstand. Door stil te staan bij je negatieve kerngedachten die er voor zorgen dat je geen rust vindt in je leven.

We voelen ons lekker in onze vel, niet omdat we daadwerkelijk geloven dat we vanuit onszelf gelukkig (horen te) zijn, maar eerder omdat de omstandigheden om ons heen xe2x80x93 zolang die (nog) goed zijn en xe2x80x93 er voor gezorgd hebben dat we op dat moment ons gelukkig voelen.

Om dit nader uit te leggen: Zolang veel dingen om ons heen goed gaan en alles naar omstandigheden verloopt, voelen we ons zogenaamd xe2x80x98gelukkigxe2x80x99. Zodra veel dingen in ons leven beginnen te mislukken en ze gaan niet zoals we dat gewild hadden, beginnen we te twijfelen aan onszelf en aan onze eigen capaciteiten. De negatieve kerngedachten (van mislukking en niets waard zijn enzovoortxe2x80xa6), zullen door al die gefaalde en mislukte omstandigheden steeds bevestigd worden en gaan we steeds daadwerkelijk geloven dat we niks kunnen, niet deugen en dat alles onze eigen schuld is. Dit laatste leidt van een dip tot aan een depressie en jaarlijks bij 1600 Nederlanders tot zelfdodingxe2x80xa6

Met het bovengenoemde wil ik niet de indruk wekken dat je in een staat van xe2x80x98verlichtingxe2x80x99 dient te verkeren. Ik geloof zelf niet in verlichting. Wel geloof ik dat iemand gelukkig kan zijn en als hij verdriet voelt dan kan hij dat verdriet effectief verwerken en datgene wat hem verdriet heeft bezorgd op een gegeven moment loslaat en verder gaat met zijn leven. Hij zal wel wat hem is overkomen niet vergeten, maar het hoeft zijn leven ook niet meer dwars te zitten. Hij draagt het met zich mee als een litteken dat niet verdwijnt, maar het is niet meer een open wond die nog genezen moet worden.

Badr

Als een kind met kritiek leeft,

Leert het veroordelen.

Als een kind met vijandigheid leeft,

leert het vechten.

Als een kind geridiculiseerd wordt,

Wordt het verlegen en timide.

Als een kind met schaamte moet leven,

Leert het zich schuldig voelen.

Als een kind met tolerantie leeft,

Leert het geduld.

Als een kind aangemoedigd wordt,

Leert het vertrouwen.

Als een kind geprezen wordt,

Leert het waarderen.

Als een kind in eerlijkheid opgroeit,

Leert het rechtvaardigheid.

Als een kind in veiligheid opgroeit,

Leert het vertrouwen

Als een kind bijgevallen wordt,

Leert het van zichzelf houden.

En door vriendschap en acceptatie

Leert het kind liefhebben.

Dorothy Law Nolte

Je ziel is vaak een slagveld, waarop je rede en je oordeel strijd voeren met je hartstocht en je lust.
Hoe gaarne zou ik de vredestichter zijn in je ziel, en de disharmonie en de tweedracht van je elementen doen verkeren in eenheid en melodie.
Maar hoe kan ik, tenzij jezelf ook vredestichter bent en, ja meer nog, al je elementen liefhebt ?

Je rede en je hartstocht zijn het roer en de zeilen van je zeevarende ziel.
Indien de zeilen of het roer breken, kun je enkel voorthobbelen en drijven, of stilliggen in het midden van de zee.

Want de rede, zo zij alleen heerst, is een beperkende macht; en de hartstocht, waarop niet wordt gelet, is een vlam die ter eigen vernietiging brandt.
Laat dus je ziel je rede aanwakkeren tot de hoogte der hartstocht, opdat zij moge zingen,
En laat zij je hartstocht met rede leiden, opdat je hartstocht moge leven door haar eigen dagelijkse wederopstanding en als de phoenix herrijzen uit haar eigen as.
Ik zou willen, dat je oordeel en je lust zag als twee beminde gasten in je huis.
Voorzeker zou je de ene gast niet meer eren dan de andere: want wie meer aandacht schenkt aan de een, verliest de liefde en het geloof van beide.
Wanneer je zit tussen de heuvelen in de koele schaduw der witte populieren, delend in de vrede en de rust van verre velden en landouwen – laat dan je hart in stilte zeggen: xe2x80x98God rust in de rede.xe2x80x99
En wanneer de storm losbarst, de machtige wind het woud geselt, en donder en bliksem de majesteit des hemels verkondigen xe2x80x93 laat dan je hart vol ontzag zeggen: xe2x80x98God jaagt voort in hartstocht.xe2x80x99
En daar je een ademhaling bent in Gods heelal en een blad in Gods woud, moet ook jij rusten in de rede en voortjagen in hartstocht.

Gibran Khalil Gibran

(Onderstaande tekst is nog niet af)

Een kind krijgt zelfvertrouwen dankzij het feit dat hij in staat is om op zichzelf te kunnen rekenen. Dat lukt bij een kind alleen als we onze waardering als ouders dat aan het kind laten zien. Waardering voor zijn prestatievermogens en succes o.a.
Dit kan allemaal als we het kind een eigen verantwoordelijkheid geven.

- Laat je kind weten dat je van hem houdt. Zeg dat wel eens spontaan en impulsief tegen hem en niet slechts in momenten als hij iets goeds gedaan heeft of alleen als complimentje.

- Neem hem regelmatig op je schoot en geef hem een knuffel. Door dit te doen groeit hij met een natuurlijk gevoel van liefde voor zichzelf zonder narcistisch te zijn.

- Een kind hoort ten allen tijden zich veilig en beschermd te voelen. Het is een kwetsbaar wezentje dat niet in staat is om voor zichzelf te zorgen. Hij weet (onbewust) dat hij afhankelijk van je (als ouder) is. Door hem zich veilig en beschermd te laten voelen, maakt hij minder kans om angsten te ontwikkelen. Wie zich als kind vaak angstig voelde, zal hem dat later achtervolgen en zal hij allerlei problemen mee krijgen op zowel het gebied van zijn carrixc3xa8re als in een relatie enz. Om het kind een veilig en beschermd gevoel te geven horen we met hem liefdevol om te gaan, liefdevol met hem praten en respect voor hem te tonen op dezelfde manier zoals wij zelf gerespecteerd en benaderd willen worden door anderen.

- Als het kind er niet in is geslaagd om iets te doen, dan moet je hem niet gaan verwijten, maar corrigeren zonder hem het gevoel te geven dat het zijn schuld is en dat het aan zijn persoonlijkheid ligt. Het is het gedrag dat verkeerd is en niet het kind zelf. Een kind leert dat hij een mens is die net als ieder andere mens fouten kan en mag maken en dat dat niet wil zeggen dat hij gefaald heeft. Op deze manier verklein je de kans dat het een negatief zelfbeeld krijgt.

- Laat je kind altijd weten dat je hem vertrouwt en laat hem zien dat je in hem gelooft. wat hij ook doet en meemaakt.

- Beledig je kind nooit en zeker niet in het bijzijn van anderen. Hoe vaak zien we iemand die opeens streng tegen zijn eigen kind doet in het bijzijn van anderen zodat hij de indruk wil wekken dat hij zogenaamd een xe2x80x98goedexe2x80x99 opvoeder is. Juist in het bijzijn van anderen laat je zien hoe trots je bent op je kind en van hem houdt en dus niet tegen hem schreeuwt en streng doen.

- Vergelijk nooit je kind met andere kinderen. Zeg nooit tegen hem dat die en die beter zijn en dat hij niet deugt. En helemaal niet in het bijzijn van andere kinderen of andere mensen. Daarmee crexc3xaber je namelijk bij hem het gevoel dat hij een zwakke persoonlijkheid heeft en dus werkelijk niet deugt en niks kan. Het kind ontwikkeld dan een negatief gedachte over zichzelf: xe2x80x98anderen zijn beter dan mijxe2x80x99.

- Als je iets gaat kopen, zoals kleren b.v. neem je kind mee en vraag ook naar zijn mening. Een kind waardeert dat heel erg en zo geef je hem het gevoel dat hij ook een inbreng en een eigen stem heeft. Dat is goed voor zijn gevoel van eigenwaarde en zelfontwikkeling.

- Geef je kind autonomie door hem een eigen kamer te geven (als het kan), met zijn eigen spullen enz. Dingen die van hem zijn en waar niemand aan mag komen zonder zijn toestemming. Zet het idee uit je hoofd dat je kind je eigen bezit is. Ga er vanuit dat je kind een compleet zelfstandig wezen is. Je bepaalt niet wie het wordt en hoe het moet denken, maar je geeft het wel sturing en richtlijnen om zelf te ontplooien en te groeien. Stel dus je vertrouwen in je godxe2x80xa6 dat je kind zelf in staat is om zijn eigen keuzes te maken en ga vooral niet datgene opdringen wat _jij_ wilt, wenst en leuk vindt. Wees tactisch als je het iets wilt leren en laat het vooral zijn mening geven of het zich daarbij wel of niet goed voelt.

- Als je kind je iets wil vertellen, dan neem het net zo serieus zoals je zelf serieus genomen wilt worden. Ga er vanuit dat zijn mening telt en luister aandachtig naar wat hij zegt. Als je het ergens niet met hem eens bent, leg dat dan duidelijk uit waarom je het niet met hem eens bent. Maar probeer hem niet onderuit te halen en het gevoel geven dat het onzin uitkraamt. Met andere woorden: beledig je kind op geen enkele wijze. Zeg niet tegen haar: xe2x80x98wat weet jij nou daarvan kleintje!xe2x80x99 xe2x80x98Hier ben jij nog te klein voor!xe2x80x99xe2x80xa6 enz.

- Hoe zeker je ook bent van je zaak dat iets b.v. goed is voor je kind, toch ga het niet (dwangmatig) opleggen. Vertel en leg het altijd uit waarom je wilt dat het iets xe2x80x98moetxe2x80x99 doen en vraag het liefst ook naar zijn mening en hoe hij zich hierbij voelt.

- Laat je kind de eerste vijf jaren lekker egoxc3xafstisch zijn en leg geen normen en waarden op hem waar hij nog te klein voor is. Besef wel dat je van een kind geen volwassene kunt maken. Het kind groeit en ontwikkelt met de dag en vanaf zijn vijfde/zesde jaar ongeveer zal hij vanzelf wel leren om te delen met anderen. Dat is namelijk een natuurlijk instinct net als dat egoxc3xafsme die in feite ook natuurlijk is. Veel ouders gaan er vanuit dat egoxc3xafsme altijd slecht is en dus willen ze dat al in een vroege stadia hun kinderen afleren. Ze vergeten dat egoxc3xafsme bij een kind in feite een manier is om te leren je eigen bezit te behouden, om er voor op te komen en te beschermen. Egoxc3xafsme is bij alle kinderen een natuurlijk instinct. Als we die natuurlijke egoxc3xafsme als kind niet hadden dan waren we allemaal opgegroeid als wezens met een gat in de hand (te veel uitgeven b.v.) en hadden we moeite met het behouden en beschermen van eigen bezit en financixc3xabn.

- Geef je kind een taak in huis zodat hij zich ook verantwoordelijk voelt en dat je op hem kan rekenen. Zoals het opruimen van zijn eigen kamer. Als hij zich aanbiedt om te stofzuigen (valt me op dat er veel kinderen zijn die dat leuk vinden om te doen), geef hem dan die ruimte en zeg niet: xe2x80x98nee, je bent te langzaam en ik heb geen tijdxe2x80xa6!!!xe2x80x99 xe2x80x98geef ik doe het wel!xe2x80x99xe2x80xa6 enz.

- Moedig je kind altijd aan als hij iets wil doen waarvan je weet dat het veilig en goed voor hem is. Maar zelfs als het niet goed is (maar wel veilig uiteraard) laat hem dat maar zelf ervaren zodat hij zelf er achter komt dat wat hij doet niet goed is. Nogmaals: heb dus vertrouwen in je eigen kind.

- Betrek hem vaker bij iets en waardeer altijd zijn betrokkenheid. Vraag hem hoe het met hem op school gaat en wat hij heeft gedaan.. Neem zijn klachten serieus. Bagatelliseer op geen enkel wijze zijn mening en waar hij over klaagt.

- Respecteer het lichaam van je kind en zijn integriteit. Behandel hem niet alsof het een pop is. Zo zag ik een keer een moeder in een winkelcentrum die aan het lopen was met haar kind (ga ik vanuit). Het kind stopte bij iets. Omdat de moeder haast had keek ze terug en trok aan de arm van het kind op een gefrustreerde wijze naar haar toe alsof het een pop was die je zo maar kan sleuren. Geen respect voor zijn lichaam en zijn persoonlijkheid. Dit soort gedrag van de verzorger leidt er toe dat het kind geen of weinig waarde voelt of zelfrespect.

- Leer ook je te verontschuldigen t.o.v. je kind als je iets fout doet. Je bent zijn verzorger en je hebt hem op deze wereld gebracht, maar dat maakt je daarom nog niet een perfect en foutloze mens. Ook ouders kunnen fouten maken en als je iets fout deed tov je kind, dan dien je je excuses aan te bieden. Er is niets mis mee dat wanneer je op een ene moment uit woede tegen hem schreeuwde en wellicht hem uitschold dat je later tegen hem zegt dat het je spijt voor wat je zei en dat hij het niet verdient wat je tegen hem zei, maar dat jij fout wasxe2x80xa6 Helaas veel ouders doen dit niet terwijl dit erg essentieel is voor de zelfwaardering van hun kind. Doordat je nooit excuses aanbiedt geef je je kind het gevoel dat een ouder xe2x80x98perfect is, dat hij altijd foutief is en niet jij. Dit zorgt er voor dat telkens wanneer hij een fout doet, dat hij zich aan de ene kant schuldig voelt en aan de andere kant dat hij niet deugt. Dit verhelpt alleen maar het proces van zijn laag waarde gevoel.

Kinderen hebben geen volgroeide hersenen zoals die van een volwassene. Zij denken in het klein en kunnen niet zo goed relativeren zoals een volwassene dat wel kan. Zij denken in xe2x80x98absoluutxe2x80x99 termen, zoals: nooit, altijd, niemand, alles, allemaal, iedereen en moeten… Ze zijn kwetsbaar en gevoelig. Ze trekken gauw de verkeerde conclusie uit die vaak ver is van de realiteit. Wat voor een volwassen makkelijk te begrijpen en logisch is, is voor het kind erg moeilijk en ingewikkeld. Het is daarom van belang wanneer we kinderen nemen dat we dan moeten beseffen dat we ook voldoende tijd erin moeten investeren.

Wees er van bewust dat het bovenstaande makkelijk te begrijpen is, doch moeilijk in de praktijk toe te passen. In tijden dat je als ouder gestresst bent en niet lekker voelt  kan dat direct invloed hebben op je kind. Als je als ouder moeite hebt met het voelen wat anderen voelen (empathie) dan zul je ongetwijfeld ook moeite mee hebben om te voelen wat je kinderen nodig hebben.

Tegenwoordig als we iets kopen, wat het ook is, krijgen we een bijsluiter er bij hoe we het moeten onderhouden en er voor zorgen dat het duurzaam blijft. Helaas is dat niet het geval bij het baren van een kind. Hoeveel ouders hebben daadwerkelijk ooit zich verdiept in de wereld van een kind, kennis gezocht om te begrijpen wat een kind nodig heeft en hoe ze die dienen op te voeden? Ik vrees weinig. Veel ouders als ze kinderen nemen denken ze dat wat ze gebaard hebben een eigen bezit is en dat ze ermee kunnen doen wat ze maar willen.

Kinderen:

Je kinderen zijn je kinderen niet,
maar de zonen en dochters van "s levens hunkering naar zichzelve.

Je brengt hen ter wereld, maar jij bent niet hun oorsprong.
En ofschoon ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Je mag hun je liefde geven, maar niet je gedachten.
Want zij hebben hun eigen gedachten.

Je mag hun lichaam huisvesten, maar niet hun ziel.
Want hun ziel woont in het huis van morgen, dat je niet kunt betreden,
zelfs niet in je dromen.

Je mag er naar streven aan hun gelijk te worden,
maar probeer hen niet aan jou gelijk te maken.
Want het leven gaat niet achteruit, noch draalt het bij gisteren.

jij bent de boog waarmee jou kinderen als pijlen het leven worden ingeschoten.
De Boogschutter ziet het doel op het pad van de oneindigheid,
en spant je met al zijn kracht opdat zijn pijlen gezwind en ver vliegen.

Laat het spannen door de boogschutter je tot vreugde zijn,
want evenals hij de pijl liefheeft om zijn vlucht,
zo heeft hij ook de boog lief om zijn standvastigheid.

Gibran Khalil Gibran

Who am I?

Je persoonlijkheid en je karakter… worden gecrexc3xaberd door de wijze hoe je denkt en hoe je denkt is al bepaald door hoe je als kind bent opgegroeid en opgevoed. Tenzij je later daar zelf verandering in gaat brengen door levenservaring en zelfontwikkeling…, maar dat is makkelijk gezegd dan gedaan.
Anyway; rond januari 1972 was het mijn ouders gelukt om er voor te zorgen dat ik negen maanden later op de wereld kwam.
Dankzij mijn lieve zus (oudste), hebben ze besloten mij ‘FullMoon’ te noemen. Niet dat ik letterlijk zo heet, maar mijn echte naam betekent simpelweg volle maan. Een naam zegt uiteraard niet zoveel over een persoon, maar ik ben er in ieder geval blij mee en ik ben trots op mijn zus dat ze me die naam gegeven heeft. Toen mijn moeder voor een lange tijd ziek was, heeft dezelfde zus mij op haar schoot gelegd en de fles gegeven. And see… here I am, een zo ‘goed als’ complete man; met alles er op en er aan, die zijn tekortkomingen en menselijke fouten niet ontkent, maar die ook niet zijn gevoeligheid en kwetsbaarheid verdringt of zijn verantwoordelijkheid ontloopt. Ik zeg: ‘zo goed als’ omdat niemand is perfect en niemand voldoet aan alle eisen van wat de samenleving of een partner van hem verwacht. Dus een prins op het witte paard ben ik niet, maar wel een man die een realistische kijk heeft op de wereld en die zijn gevoel van eigen waarde wist op te krikken door simpelweg naar zijn eigen balk te kijken ipv naar de splinter van een ander.

Me in a nutshell:

* Forbidden Love (attractive)
* Spiritual (soul)
* Passion (intimacy)
* Compassion (altruxc3xacsm)
* Empathy (listening)
* Children (innocence)
* Feelings (emotions)
* Humor (smile)
* Romance (relationship)
* Cuddle (warmth)
* Eyes (enjoy)
* Lips (kiss)
* Classic & Style (modern)
* Subtle (tactful)
* Challenge (euphoria)
* Books (learn)
* Culinaire (taste)
* Coldplay (expresses my feelings)
* Fado (romanticizes me)
* Nature (viewing)
* Cats (caressing)
* Travel (discovering)

You:

* Love yourself and be yourself

Voor de duidelijkheid: Ik ben niets kwijt, dus… Uiteraard, ontken ik niet dat ik wil fladderen van de verliefdheid, maar dat is iets wat ik van mezelf, noch van een ander kan opeisen. Gevoel is gevoel. Dat laat je voor wat het is en respect staat bij mij hoog in het vaandel. Iemand laten voor wie hij/ zij is, is een geschenk van een karakter indien je het in je bezit hebt en onderdeel maakt van je eigen persoonlijkheid. Mijn motto is: Leven en laat leven.
Ik ben niet gericht op zoek naar dxc3xa9 liefde. Sommige dingen houd je subtiel en laat je ze gewoon hun gang gaan. Het is iets wat je overkomt. Je aandeel in dit leven krijg je heus wel mits je harmonie vindt tussen jezelf en wat het leven je te bieden heeft, maar ook wanner je over de sleutel beschikt waarmee je in staat bent die twee met elkaar te kunnen verbinden. Kan je het nog volgen?

Mijn zelfbewuste houding zorgt er voor dat ik niet altijd xe2x80x98jaxe2x80x99 knik. Ik heb een eigen uitgesproken mening en ik kan kritisch zijn, maar niet txc3xa9. Ik zeg waar het op slaat maar ben ook weer tactisch en beschik over een voldoende dosis empathie.

De volgende tips weerspiegelen mijn levensfilosofie. Dan weet je ook gelijk hoe ik denk over een aantal aspecten van het leven:

- Zoek de liefde bij jezelf vxc3xb3xc3xb3r je die bij een ander zoekt of verwacht. Want iemandj zal je pas liefde kunnen geven als jij hem/ haar dat ook geeft. Als je niet van jezelf houdt, kan je een ander geen liefde geven. Wie niets heeft, kan namelijk niets geven. Wat velen denken te voelen dat het liefde is, vind ik eerder een vorm van vervullen van eigen behoefte ipv die van een ander.

- Vul jezelf in met zelfrespect, zelfvertrouwen en zelfacceptatie, dan zul je worden aangevuld door een ander met respect, vertrouwen en acceptatie. Heb je deze 3 dingen niet en je wilt ze alsnog vinden bij een ander in de hoop nog gelukkig te worden, dan is dat ijdele hoop die je maar beter kunt laten varen. Geluk vindt je enkel bij jezelf, daar heb je niemand voor nodig. De ander die je tegenkomt zal het slechts aanvullen en dat is alleen maar mooi meegenomen.

- Als laatste: leef in het heden; in het hier en nu, dus niet: ‘morgen morgen…’, maar vandaag! Geniet van het leven met de dingen die je nu hebt en wacht niet tot morgen! De meeste beslissingen heb je zelf in hand!

Nog xc3xa9xc3xa9n ding:

"De hardvochtige oordelen die je over anderen velt, gaan over datgene wat je weigert bij jezelf onder ogen te zien…"

Salutation,
FullMoon

Laat je inspireren!

In youth’s spring, it was my lot
To haunt of the wide earth a spot
To which I could not love the less
So lovely was the loneliness
Of a wild lake, with black rock bound
And the tall trees that towered around

But when the night had thrown her pall
Upon that spot as upon all
And the wind would pass me by
In its stilly melody

My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake
My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake

Yet that terror was not fright
But a tremulous delight
And a feeling undefined
Springing from a darkened mind
Death was in that poisoned wave
And in its gulf a fitting grave
For him who thence could solace bring
To his dark imagining
Whose wildering thought could even make
An Eden of that dim lake

But when the night had thrown her pall
Upon that spot as upon all
And the wind would pass me by
In its stilly melody

My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake
My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake

Springing from a darkened mind
So lovely was the loneliness
In youth’s spring, it was my lot
In its stilly melody
An Eden of that dim lake
An Eden of that dim lake
Lone, lone, lonely…

"The Lake"

Toen zei Almitra: “spreek tot ons over liefde”. En hij hief zijn hoofd op en liet zijn blik over de schare gaan en zij verstomde. En met een machtige stem zei hij:
“Als de liefde je wenkt, volg haar, al zijn haar wegen nxc3xb3g zo zwaar en steil. En zouden haar vleugels je willen omhullen, laat haar dan, al zou het zwaard dat verborgen zit onder haar veren je kunnen verwonden. En als ze je toefluistert, schenk haar dan je geloof, terwijl haar stem je dromen verbrijzelt zoals de noordenwind door je tuin woedt en haar maakt tot een dorre woestenij.
Want zo de liefde je kroont, ze kruisigt je ook en ofschoon ze dient voor je groei, ze zal je ook snoeien.
Zo ze opstijgt om je dorste en teerste takken te strelen die bevend trillen in de zon, zo daalt ze ook af naar je wortels en rukt hun houvast aan de aarde los.
Als korenschoven gaart ze je bijeen.
Ze dorst je tot je naakt bent.
Ze wast je tot je vrij bent van je kaf.
Ze maalt je tot je blank bent.
Ze kneedt je tot je soepel bent en wijst je dan toe aan haar heilig vuur zodat je worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.
Dit alles doet de liefde, opdat je de geheimen leert kennen van je eigen hart en deel zult worden van ‘s levens hart.

Maar als je in je angst allxc3xa9xc3xa9n de vrede en de zoetheid der liefde zoekt, is het beter dat je je naaktheid bedekt, haar dorsvloer verlaat en een wereld betreedt zonder seizoenen, waarin je zult lachen maar niet je volle lach en waarin je zult wenen maar niet al je tranen. De liefde geeft enkel zichzelf en put slechts uit haar eigen bron. Zij bezit niet en wil evenmin in bezit genomen worden want ze is zichzelf genoeg.
Als je liefhebt, zeg dan niet: “God is in mijn hart”; zeg liever: “ik ben in het hart van God” en tracht niet liefde’s loop te bepalen, want de liefde richt, zo zij je waardig acht, haar exc3xadgen loop.
De liefde kent geen ander verlangen dan zichzelf te vervullen, maar als je wxc3xa9l liefhebt en verlangens koestert laat deze verlangens dan zijn:
Samen te smelten tot een snelvlietende beek die haar melodie zingt in de nacht.
De pijn te kennen van te veel tederheid.
De liefde te doorgronden, gewond te worden en vrijwillig en vreugdevol bloeden.
Bij het ochtendgloren te ontwaken met een gevleugeld hart, dankbaar voor weer een dag van liefhebben.
Te rusten op het middaguur en de vervoering der liefde te overpeinzen.
In de avond vol dankbaarheid huiswaarts te keren en in te slapen met een gebed voor je geliefde in je hart en een loflied op je lippen”.

Kahlil Gibran (uit: De profeet)

Dat je leven kon van de geur der aarde en als een luchtplant gevoed kon worden door het licht – Khalil Gibran

“Almoestafa, de uitverkorene en geliefde, die een dageraad was van zijn eigen dag, had in de stad Orphalese twaalf jaren gewacht op zijn schip, dat hem terug zou voeren naar zijn geboorte-eiland.” Met smart moest de profeet nu heengaan en de stad Orphalese verlaten. “Te veel sprankels van mijn geest heb ik in deze straten gestrooid en te veel kinderen van mijn hunkering zwerven naakt over deze heuvelen dan dat ik mij van hen zou kunnen terugtrekken zonder zorg en pijn.” Vanuit de heuvels zag hij zijn schip de haven naderen en hij zei tot zichzelf: “Hoe vaak heb ik je in mijn dromen zien zeilen. En nu kom je in mijn ontwaken, dat mijn diepere droom is … Nog xc3xa9xc3xa9n ademtocht wil ik ademen in deze stille lucht, nog xc3xa9xc3xa9n blik vol liefde achter mij werpen. En dan zal ik tussen jullie staan, een zeevaarder onder zeevaarders.”
Hij zag hoe mannen en vrouwen hun velden verlieten en hij hoorde hun stemmen zijn naam uitspreken. In de stad kwamen zij hem tegemoet zij zeiden: Ga niet van ons heen. Altamira, de zieneres, kwam naar hem toe en vroeg hem voor zijn vertrek te spreken over zijn waarheid, “en wij zullen haar doorgeven aan onze kinderen en zij aan hun kinderen en zij zal niet vergaan.” Zij vroeg hem te spreken over de liefde. En hij sprak: “Wanneer de liefde wenkt, volg haar … En zo haar vleugelen je omhullen, laat je gaan, al zou het zwaard verborgen in haar veren, je verwonden. En zo zij tot je spreekt, geloof haar, ook al verstrooit haar stem je dromen, zoals de noordenwind je tuin verkeren doet in dorre woestenij. Want zo de liefde je kroont, zij kruist je ook … Maar zo je in je angst alleen haar vrede en haar genoegen zoeken zou, dan deed je beter je naaktheid te bedekken en van liefde’s dorsvloer weg te gaan, de seizoenloze wereld in, waar je zult lachten, maar niet je volle lach, en wenen, maar niet al je tranen … Maar zo je liefhebt en begeren moet, laat je begeerten zijn: Te smelten tot een kabbelende beek, die haar lied zingt tot de nacht; de pijn te kennen van te veel tederheid; gewond te worden door je eigen begrip van liefde; en bereidwillig en vol vreugde te bloeden … en in te slapen met een gebed voor de beminde in ja hart en een loflied op je lippen.”
Over nog meer spak Almoestafa, over het huwelijk, over kinderen, over geven. Toen zei een oude man, een herbergier: Spreek tot ons over eten en drinken. En hij zei:

Ik zou graag zien dat je leven kon van de geur der aarde en als een luchtplant gevoed kon worden door het licht. Maar als je doden moet om te eten en de pasgeborenen moet beroven van de moedermelk om je dorst te lessen, maak daarvan dan een eredienst. En je tafel zij een altaar, waarop het reine en onschuldige uit bos en veld geofferd worden voor wat nog reiner en onschuldiger is in de mens.

Wanneer je een dier doodt, zeg dan in je hart:
‘Door dezelfde kracht die je doodt, word ook ik gedood; en ook ik zal worden verteerd. Want de wet die je in mijn hand overleverde, zal mij overleveren in een machtiger hand. Jouw bloed en mijn bloed zijn het sap, dat de boom des hemels voedt.’
En wanneer je een appel tussen je tanden vermaalt, zeg dan in je hart:
‘Je daden zullen in mijn lichaam voortleven. En de knoppen van je morgen zullen bloeien in mijn hart. En je geur zal mijn adem zijn, en samen zullen wij ons verblijden door alle seizoenen.’
En als je in de herfst de druiven uit je wijngaarden voor de wijnpers vergaart, zeg dan in je hart:
‘Ook ik ben een wijngaard en mijn vruchten zullen voor de wijnpers vergaard worden, en als nieuwe wijn zal ik in eeuwige vaten bewaard worden.’
En in de winter, wanneer je de wijn tapt, dan klinke in je hart voor iedere beker een lied; en laat er in dit lied een herinnering zijn aan de herfstdagen, en aan de wijngaard, en aan de wijnpers.

The Prophet: On Eating and drinking
Khalil Gibran 1883-1931